Anna, 82
Thuis na een heupoperatie. Gaat vooruit.
- Slaapkamer boven
- Nieuwe heup
- Rollator binnen
- Wil weer naar de winkel
Zodat de zorgverlener weet hoe het thuis gaat en wat er veranderde, in de eigen woorden van de persoon.
Samenwerken of meedoenEen zorgverlener ziet iemand af en toe: in de praktijk, of bij een jaarlijks gesprek. Daar ziet de zorgverlener wat iemand kan. Wat iemand thuis echt doet, blijft vaak onzichtbaar. ThuisStem vraagt naar gewone dagelijkse activiteiten en onthoudt wat iemand eerder vertelde.
Steeds meer mensen wonen lang thuis met een aandoening, en er zijn te weinig handen in de zorg. Zien hoe het thuis gaat, zonder extra bezoek, wordt dus belangrijker.
Eén knop. De persoon vertelt hardop hoe de dag ging, in eigen woorden.
Wat er veranderde sinds de vorige keer, met de woorden van toen en nu. De zorgverlener beoordeelt of het klopt.
The conversations themselves are in Dutch; the quotes above are the original Dutch words.
Mensen praten niet in nette zinnen. Vaak zit het belangrijkste in een bijzin. Drie momenten zoals ze in onze tests voorkomen.
“Vandaag maar een klein rondje met Bobbie, hoor. Het been wilde niet zo.”
Ook wat anders ging dan anders telt, al in één gesprek.
“De trap ging langzaam, met twee handen aan de leuning. Maar ik ben wel boven gekomen.”
Niet alleen wat iemand kan, ook wat iemand die dag toch deed.
ICF-voorstel : d4551
“Elke ochtend naar de bakker. Dat hoort gewoon bij mijn dag.”
Het antwoord op de vraag “Wat betekent dat voor u?”. Voor de zorgverlener vaak het begin van een doel.
Uitspraken van onze fictieve testpersonen Ria, Anna en Kees.
Twee mensen gaan allebei niet naar buiten. Bij de een regent het, bij de ander doet de knie pijn. Voor de zorgverlener is dat een heel ander verhaal. Daarom gaat ThuisStem ook over hoe het kwam, en blijft de reden staan in de eigen woorden.
“Nou, het regent en het waait zo hard. Dan blijf ik binnen, hè.”
“M'n knie doet weer pijn. Dus naar buiten zat er niet in.”
“Boven? Nee hoor. Het licht op de trap doet het niet.”
“Ik had er gewoon geen zin in vandaag.”
ICF is de manier waarop de WHO functioneren beschrijft. Lichaam, activiteiten en omgeving tellen daarin allemaal mee. ThuisStem doet voorstellen voor een ICF-code; de zorgverlener beoordeelt ze.
Voorbeelden gebaseerd op gesprekken uit onze tests, met andere namen en details.
Van een gesprek over de dag naar informatie die een zorgverlener kan beoordelen.
Vertel wat u vandaag heeft gedaan en hoe dat ging. Op een tablet, telefoon of computer.
ThuisStem stelt een open vraag over iets dat eerder ter sprake kwam, zonder te sturen.
Elke bevinding blijft verbonden aan de eigen woorden. ICF-koppelingen zijn voorstellen.
Uitspraken en datums naast elkaar. De zorgverlener bevestigt wat klopt en wat niet.
Is de zorgverlener op bezoek, dan vraagt ThuisStem eerst of de persoon het gesprek wil delen. Pas na een duidelijk ja verbindt ThuisStem door. Zegt de persoon nee of twijfelt die, dan gebeurt er niets. Zo is het ook getest, in een live gesprek met een oudere en haar fysiotherapeut.
ThuisStem legt vast wat iemand zelf vertelt. Wat dat betekent, beoordeelt de zorgverlener. ThuisStem stelt geen diagnose en geeft geen advies.
Bij elke bevinding hoort de uitspraak, met de datum. Zo kan de zorgverlener altijd nagaan waar het vandaan komt.
Studenten en onderzoekers spelen drie fictieve testpersonen, elk drie dagen. Omdat we het verhaal kennen, kunnen we meten of ThuisStem de veranderingen echt ziet.
Thuis na een heupoperatie. Gaat vooruit.
Voorzichtig sinds een val. Gaat langzaam achteruit.
Zelfstandig. Een korte dip, daarna herstel.
Anna, Kees en Ria zijn fictief; de portretten zijn gegenereerd.
Zomer 2026: gesprekken met een oudere thuis en met haar fysiotherapeut erbij, in een live demonstratie.
Najaar 2026: ThuisStem onthoudt wat iemand eerder vertelde en laat de zorgverlener zien wat veranderde. Getest met studenten, een fysiotherapeut en fictieve testpersonen, en in oktober thuis bij een oudere deelnemer.
Kleine, begeleide pilots met zorgorganisaties, samen met hun zorgverleners en cliënten.
ThuisStem groeit samen met de mensen die ermee werken. Twee manieren om mee te doen.
Thuiszorg, revalidatie en fysiotherapiepraktijken
Een kleine, begeleide pilot met een paar cliënten. Uw zorgverleners zien wat ThuisStem merkt en beoordelen het zelf.
Pilot besprekenOnderzoekers, consortia en technologiepartners
Na tests met fictieve testpersonen testten we in oktober het onthouden en vergelijken thuis bij een oudere deelnemer, met toestemming. We zoeken partners om ThuisStem samen te onderzoeken en aan te sluiten op bestaande zorg.
Samenwerking besprekenInvesteerder of fonds? Neem gerust contact op.
Hoe ThuisStem precies werkt, bespreken we graag in een persoonlijk gesprek.
Ouderen die thuis wonen. Fysiotherapeuten. Thuiszorg en revalidatie. Onderzoekers.
In ontwikkeling, in het Nederlands. Alleen voor tests en onderzoek, nog niet voor de dagelijkse zorg.
Laat het ons weten. We nemen zo snel mogelijk contact met u op.